Δεν είναι η πρώτη φορά που η Euroleague μπερδεύει το εντυπωσιακό με το σωστό. Η φάση με την τάπα του Μπαντιό πάνω στον Κέντρικ Ναν παρουσιάστηκε ως «magic moment», λες και δεν υπήρχε καμία αμφιβολία για το τι πραγματικά συνέβη και όμως, μέσα σε λίγες ώρες, η ίδια η διοργάνωση φρόντισε να αναιρέσει τον εαυτό της, κατεβάζοντας το βίντεο μετά την αντίδραση του παίκτη!
Αυτό που προκαλεί εντύπωση δεν είναι η διαφωνία, άλλωστε αυτό είναι κομμάτι του αθλητισμού.
Είναι η ευκολία με την οποία η Euroleague ανεβάζει κάτι στον επίσημο λογαριασμό της χωρίς δεύτερη σκέψη και η ακόμη μεγαλύτερη ευκολία με την οποία το εξαφανίζει όταν προκύψει πίεση. Σαν να μην υπάρχει ούτε φίλτρο κρίσης, ούτε διάθεση να υποστηριχθεί μια επιλογή.
Ο Κέντρικ Ναν δεν έκανε τίποτα περισσότερο από το να εκφράσει αυτό που πολλοί ήδη σκέφτηκαν βλέποντας τη φάση.
Πως ήταν ένα πεντακάθαρο φάουλ. Κι όμως, αντί η Euroleague να σταθεί στο ύψος της και να εξηγήσει (άραγε μπορούσε το σκεπτικό της επιλογής μιας φάσης που ενέχει λανθασμένης απόφασης) ή έστω να αφήσει τον διάλογο να εξελιχθεί, επέλεξε τη γνωστή οδό της διαγραφής και της σιωπής. Μια κίνηση που δεν λύνει το πρόβλημα, απλώς το επιβεβαιώνει.
Σε τελική ανάλυση, το ζήτημα δεν είναι αν η φάση ήταν τάπα ή φάουλ, αυτό είναι κάτι που φαίνεται ξεκάθαρα.
Είναι ότι η διοργάνωση δείχνει να λειτουργεί με λογική social media και όχι με τη σοβαρότητα που απαιτεί το επίπεδό της. Όταν η «magic moment» σου δεν αντέχει ούτε την κριτική ενός παίκτη, τότε έχεις σοβαρό πρόβλημα.
Γιατί στο τέλος της ημέρας, ο κόσμος δεν θυμάται μόνο τη φάση, θυμάται την διαχείριση της. Και εκεί είναι που χάνονται οι εντυπώσεις.